W kampanii wrześniowej walczył w stopniu porucznika w szeregach 2 Morskiego pułku strzelców, w obronie GdyniKadry morskie Rzeczypospolitej. tom V. Polska marynarka wojenna. Dokumentacja organizacyjna i kadrowa oficerów, podoficerów i marynarzy. (1918–1947), Pod redakcją Jana Kazimierza Sawickiego. Gdynia 2011, s. 239. Następnie dostał się do niewoli niemieckiej, w której przebywał do końca wojny. W obozie jenieckim pobierał naukę malarstwa od Mariana Bohusz-Szyszko.
Po II wojnie światowej powrócił do Polski. W 1946 należał do inicjatorów reaktywacji Polskiego Związku Strzelectwa Sportowego, pod koniec lat 40. był jednym z założycieli sekcji strzelectwa sportowego w CWKS Warszawa. Na pierwszych powojennych mistrzostwach Polski – I Narodowych Zawodach w Strzelaniu w 1950 zdobył złote medale w strzelaniu z karabinu wojskowego (500 metrów stojąc, 500 metrów klęcząc, 500 metrów drużynowo – trzy postawy), z karabinka sportowego (3 postawy), pistoletu TT (25 metrów – dowolne ujęcie broni), pw-4 drużynowo, srebrne medale w strzelaniu z karabinu wojskowego (500 metrów – trzy postawy), z karabinka sportowego (100 m), z pistoletu dowolnego (50 metrów stojąc), z pistoletu automatycznego (do 5 sylwetek), pw-1 drużynowo i kb-3 drużynowo.