Po wojnie wyjechała do Kalifornii i mieszkała tam przez kilka lat. Uczyła w UCLA i USC. Po śmierci matki w 1964 roku Anna wróciła do Londynu na pewien czas, zanim ostatecznie zdecydowała się w 1969 roku zamieszkać w Spoleto we Włoszech. Zmarła w 1988 roku w Hampstead, podczas odwiedzin u córki Mariny. Została pochowana na cmentarzu Highgate.
Twórczość mały|Rzeźba „Tors” w Luisenpark Mannheim W latach dwudziestych XX wieku studiowała sztukę i malarstwo w Berlinie, Rzymie i ParyżuAnna Mahler, Her Work Reflections on Anna Mahler’s Oeuvre by Ernst H. Gombrich Phaidon (Originally published by Belser Verlag Stuttgart, 1975) http://annamahler.org [dostęp 2018-04-14].. Gdy miała 26 lat odkryła, że pragnie zostać rzeźbiarką. Była uczennicą Fritza Wotruba. W 1937 roku otrzymała nagrodę Grand Prix w Paryżu. Oprócz rzeźb w kamieniu, Anna Mahler tworzyła w brązie głowy wielu znanych muzyków XX wieku, m.in. Arnolda Schönberga, Albana Berga, Artura Schnabela, Otto Klemperera, Bruno Waltera, Rudolfa Serkina i Eileen Joyce.
Stowarzyszenie im.