W 1878 roku rozpoczął studia na Western University (obecnie University of Pittsburgh), ale po roku przeniósł się do Bostonu, gdzie w latach 1882–1883 kontynuował naukę grę na fortepianie u Benjamina Johnsona Langa i kompozycję u Stephena A. Emery’ego. Następnie powrócił do Pittsburgha, gdzie dawał lekcje gry na fortepianie w celu zebrania środków na studia w Berlinie. W latach 1884–1886 wyjechał do Berlina, gdzie pobierał naukę gry na fortepianie u Karla Klindwortha, a teorię muzyki u Otto Tierscha. W grudniu 1886 w Berlinie po raz pierwszy wystąpił profesjonalnie debiutując w recitalu fortepianowym, co okazało się niekwestionowanym sukcesem.
W roku 1887 powrócił do Bostonu, gdzie przez kilka następnych lat dawał lekcje gry na fortepianie i okazjonalnie grał koncerty. W tym czasie skomponował „Sketchbook”, op. 2 (1888, zawierający siedem pieśni, jeden chorus i pięć utworów fortepianowych), utwór „Twas April!”, op. 5, nr 3 (1889), do tekstu Jamesa Freemana Clarka, „Trzy duety na fortepian” op. 6 (1890), a w 1891 „Sceny wodne” op. 13 („Dragon Fly”, „Ofelia”, „Wodna nimfa”, „Narcyz”, „Barkarola”) na fortepian oraz piosenkę „Narcyz” z tekstem P.C. Warrena. W 1892 roku złożył podanie o naukę kompozycji u Richarda Straussa, ale nie został przyjęty.