W 1898 roku kamienica została rozebrana, a w jej miejsce rok później wzniesiono nowy, pięciokondygnacyjny dom handlowy nadając mu formy eklektyczne według projektu Georga Francke. Nowy budynek został wzniesiony na działce o szerokości zaledwie 6,8 metra i długości 72 metrów, czyli do ulicy Igielnej. Budynek posiadał dwa dziedzińce, połączone razem z bramą wjazdową od strony ulicy Igielnej. Na fasadzie parteru umieszczono przeszkloną witrynę z wejściem po prawej stronie; trzy kolejne kondygnacje zajmowały duże podwójne okna witrynowe. Czwarta i piąta kondygnacja nosiła cechy neorenesansowe z kolumną pomiędzy łukowymi, trójdzielnymi oknami witrynowymi i mniejszymi, pięcioma oknami prostokątnymi na ostatnim piętrze. Fasada zakończona była kalenicowym dachem z neorenesansową wieżyczką pośrodku, z zegarem (Krystyna Kirschke część szczytową kamienicy osadza w formę eklektyczno-gotyzującą).
Po 1945 roku W wyniku działań wojennych w 1945 roku kamienica uległa zupełnemu zniszczeniu. Została odbudowana w 1955 roku w formie barokowej, z około 1800 roku. Jej projektantem był Jacek Cydzik. Kamienica zyskała skromną fasadę z gzymsami podokiennymi na drugiej i czwartej kondygnacji i pilastrowe obramienia okien na drugiej kondygnacji. Kamienica ma funkcje mieszkalno-usługową.
Uwagi
Przypisy
Bibliografia
D56