W latach 1958–1979 sprawował mandat posła do Izby Deputowanych III, IV, V, VI i VII kadencji. Następnie do 1983 wchodził w skład Senatu VIII kadencji. Do wyższej izby włoskiego parlamentu powrócił w 1984, mandat utrzymał także w kolejnych wyborach w 1987. W ramach swojej partii był liderem jej lewicowego skrzydła, pełnił funkcję zastępcy sekretarza DC.
Między 1963 a 1968 był podsekretarzem stanu w resorcie zasobów państwowych w trzech kolejnych rządach. W randze ministra wchodził w skład czternastu różnych włoskich gabinetów. Pełnił funkcję ministra pracy i ochrony socjalnej (1969–1972), ministra bez teki do spraw sytuacji nadzwyczajnych w Mezzogiorno (1973–1974), ministra przemysłu, handlu i rzemiosła (1974–1978) oraz ministra zdrowia (1986–1989). W 1989 powrócił na stanowisko ministra pracy i ochrony socjalnej, zajmując je do czasu swojej śmierci w 1991.
Życie prywatne Carlo Donat-Cattin był żonaty. Miał czwórkę dzieci. Jego syn Marco należał do terrorystycznej lewicowej organizacji Pierwsza Linia. Jego aresztowanie w 1980 czasowo utrudniło karierę polityczną Carla Donata-Cattina.
Przypisy
Kategoria:Politycy Chrześcijańskiej Demokracji (Włochy) Kategoria:Włoscy ministrowie pracy Kategoria:Włoscy ministrowie (od 1946) Kategoria:Włoscy parlamentarzyści (od 1946) Kategoria:Włoscy samorządowcy Kategoria:Włoscy związkowcy Kategoria:Urodzeni w 1919 Kategoria:Zmarli w 1991