Po wybuchu I wojny światowej na początku sierpnia 1914 w Krakowie wstąpił do Pierwszej Kompanii Kadrowej, przydzielony do 2 plutonu pod pseudonimem „Lech”. Później służył w 1 pułku piechoty w składzie I Brygady Legionów Polskich. Został mianowany chorążym piechoty 7 kwietnia 1915. Od sierpnia 1915 był żołnierzem 6 pułku piechoty w składzie III Brygady, pełniąc funkcje dowódcy plutonu oraz 5 kompanii. Jesienią 1915 przebywał na leczeniu szpitalnym, a 21 grudnia 1915 został zwolniony ze służby legionowej. Później działał w Polskiej Organizacji Wojskowej od 1 lutego 1916, funkcjonując jako instruktor w Szkole Podchorążych oraz w Szkole Podoficerskiej, dowódca kompanii kadrowej. Uczestnicząc w proteście przeciw werbunkowi został zatrzymany przez Niemców, po czym był osadzony w Laubau, Havelbergu oraz w Modlinie. Odzyskał wolność w połowie marca 1918 i ponownie działał w POW.