Następnie został oficerem w sztabie I/JG 132.
W dniu 31 marca 1935 roku przeszedł do Ministerstwa Lotnictwa Rzeszy, gdzie zajmował się szkoleniem pilotów w lotach nurkowych.
W dniu 20 lutego 1936 roku został dowódcą grupy III/JG 134, a następnie od 15 września 1937 został dowódcą grupy I/StG 165 (przemianowana później na I/StG 2 „Immelmann”), pierwszej jednostki wyposażonej w samoloty Junkers Ju 87 i dowodził tą grupą do wybuchu II wojny światowej.
Po wybuchu wojny nadal dowodząc tą grupą uczestniczył w ataku na Polskę. W dniu 1 września 1939 roku dowodzona przez niego grupa brała udział w nalocie na Wieluń i była przez niego dowodzona. W czasie kampanii wrześniowej uczestniczył w 40 lotach bojowych.
Po zakończeniu walk w Polsce, w dniu 15 października 1939 roku został dowódcą całego StG 2 (Schlachtgeschwader 2 „Immelmann”) i był jego dowódcą do 15 października 1941 roku. W tym czasie jednostka ta brała udział w kampanii francuskiej w 1940 roku, nalotach na Anglię, kampanii bałkańskiej i początkowych walkach podczas ataku na ZSRR.
W październiku 1941 roku wycofany z frontu, a od lutego 1942 roku oficer sztabu Generalnego Inspektora Lotnictwa feldmarsz. E.