W okresie "wielkiej czystki" 10 czerwca 1937 aresztowany przez NKWD. 14 sierpnia 1937 skazany przez Kolegium Wojskowe Sądu Najwyższego ZSRR na śmierć z zarzutu o przynależność do organizacji kontrrewolucyjnej "Polska Organizacja Wojskowa", stracony tego samego dnia. Ciało skremowano w krematorium na Cmentarzu Dońskim, prochy pochowano anonimowo (obecnie mogiła zbiorowa nr 1 na Nowym Cmentarzu Dońskim)Здзярский-Войткевич Мирослав Болеславович.
Zrehabilitowany 24 marca 1956 postanowieniem Kolegium Wojskowego SN ZSRR.
W 1957 opublikowano w Polsce jego wspomnienia Moje ucieczki.
Przypisy
Bibliografia Eryk Krasucki, W drodze między Warszawą a Moskwą. Typowy życiorys przedwojennego polskiego komunisty na przykładzie losów Mirosława Zdziarskiego (1892–1937) w: Komuniści w międzywojennej Warszawie, red. Elżbieta Kowalczyk, Warszawa 2014, wyd. Instytut Pamięci Narodowej. , s. 111-136. Jan Bolesław Nycek, Ludzie i Książki. Słownik biograficzny ludzi książki i pióra województwa płockiego, Wojewódzka Biblioteka Publiczna w Płocku, 1983, s.