Dane taktyczno-techniczne Okręt był kanonierką przeznaczoną do zwalczania okrętów podwodnych. Długość całkowita kadłuba wynosiła 66,4 metra, szerokość 7 metrów i zanurzenie 2,8 metra. Wyporność normalna wynosiła 315 ton. Okręt napędzany był przez dwa silniki wysokoprężne o łącznej mocy 900 KM, poruszające dwoma śrubami (jednostka nie posiadała komina). Maksymalna prędkość okrętu wynosiła 14,5 węzła. Okręt zabierał 30 ton paliwa, co pozwalało osiągnąć zasięg wynoszący 3000 Mm przy prędkości 10 węzłów (lub 1600 Mm przy 15 węzłach).
Uzbrojenie kanonierki składało się z dwóch pojedynczych dział kalibru 100 mm M1897 L/40 i dwóch zrzutni bomb głębinowych.
Załoga okrętu liczyła 54 oficerów, podoficerów i marynarzy.
Służba Kanonierka służyła podczas I wojny światowej na Morzu Śródziemnym i w latach 1916-1918 używana była we francuskich Siłach Patrolowych Algierii. 14 kwietnia 1917 roku udzielała pomocy transportowcowi „Gange” uszkodzonemu na minie. 15 maja 1917 roku omyłkowo staranowała i zatopiła włoski torpedowiec „Scorpione” koło Pantellerii. Przez pewien czas nosiła na dziobie znak burtowy: S. Pod koniec wojny lub po niej została przystosowana do roli trałowca. Jednostka została wycofana ze służby w 1938 roku.
Uwagi
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Kanonierki typu Friponne Kategoria:Okręty zbudowane w Arsenale w Breście