Autor opisuje z perspektywy Rad Starszych (Ältestenräte), jak dochodziło do eliminowania Żydów z życia gospodarczego, pozbawiania swobód i praw obywatelskich przez Niemców. Następnie przedstawia przesiedlenia z pomniejszych gett i miejscowości Górnego Śląska do Sosnowca, Będzina, Dąbrowy czy Myszkowa, a także masowe deportacje do niemieckich obozów zagłady i zupełną izolację w centralnych gettach w Będzinie i Sosnowcu oraz ich likwidację (od sierpnia 1943 r.).
W powieści znajdują się także opisy różnych żydowskich środowisk religijnych i kulturowych, które znalazły się w jednym zamkniętym getcie, często zupełnie oddalonych od siebie mentalnie jak Żydów zlaicyzowanych, którzy byli zasymilowani z kulturą niemiecką (np. z Gliwic czy Bielska) oraz Żydami religijnymi mówiącymi w jidysz z zamkniętych sztetli Zagłębia Dąbrowskiego.
Książka kończy się sprawozdaniem SS-Hauptsturmführera Hansa Dreiera z 4 sierpnia 1943 roku, w którym informuje o tym, że okręg wschodniego i Górnego Śląska został całkowicie oczyszczony z Żydów.