W latach 1809–1812 wszystkie wymienione trzy pułki Legii zajmowały się pacyfikowaniem ludności hiszpańskiej, która podburzona przez katolicki kler i zachowawczo nastawioną szlachtę powstała zbrojnie przeciwko władzy nowego króla, Józefa Bonaparte, brata Napoleona. W 1811 oddziały 1. Pułku walczyły w zwycięskiej bitwie pod Sagunto, a zimą 1811/1812 wraz z pozostałymi pułkami Legii zdobywały Walencję. W uznaniu swych wojennych zasług, w listopadzie 1810 roku Broszkowski otrzymał Krzyż Kawalerski orderu Virtuti Militari.
Wojna z Rosją Na początku 1812 Legia Nadwiślańska została wycofana z Hiszpanii, by poczynić przygotowania przed spodziewaną wojną z Rosją. Broszkowski wraz ze swym oddziałem wchodzącym, podobnie jak cała Legia, w skład Gwardii Cesarskiej, przeszedł cały szlak kampanii rosyjskiej. W lipcu 1812 został szefem 2 batalionu 1 pułku. Walczył m.in. pod Smoleńskiem, Borodino, Krasnem, a w szczególności podczas przeprawy przez Berezynę, kiedy to 1 i 2. pułki Legii odznaczyły się w walce, a sam Broszkowski został ranny. Po powrocie z Rosji, w 1813 znalazł się w Sedanie, w tamtejszym wojskowym zakładzie leczniczym.