badania nad przebiegiem napięcia emocjonalnego w utworach literackich lub szukanie struktur fraktalnych w tekście.
Pierwsze z nich zostały wykonane w latach 2015–2016 na University of Vermont na podstawie analizy słownictwa w 1327 anglojęzycznych utworach literackich zdigitalizowanych w ramach Projektu Gutenberg, mających przynajmniej 10 000 słów (w języku angielskim). Naukowcy wyznaczyli liczbę występującego słownictwa wyrażającego emocje pozytywne (szczęście) i negatywne (smutek) w przebiegu fabuły utworu.
Około 85% wszystkich przeanalizowanych utworów można było przypisać do jednego z sześciu przebiegów linii emocjonalnej (tworzących trzy przeciwstawne pary): linia z nędzy do bogactwa (mod +SV1) – narastanie – np. Zimowa opowieść, Wędrówka pielgrzyma linia tragedia (mod -SV1) – spadek – np. Romeo i Julia, Wyspa doktora Moreau linia człowiek w dołku (mod +SV2) – spadek i narastanie – np. Children of the Frost Jacka Londona, Justice Johna Galsworthy’ego linia Ikar (mod -SV2) – narastanie i spadek – np. Battle-Pieces and Aspects of the War Hermana Melville’a, Allan’s Wife and Other Tales Henry’ego Haggarda linia Kopciuszek (mod +SV3) – narastanie, spadek, narastanie – np. The Mystery of the Hasty Arrow Anny Green, The Shadow of the Rope Ernesta Hornunga linia Edyp (mod -SV3) – spadek, narastanie, spadek – np.