Zwierzę ma krótkie, muskularne kończyny i przednie łapy wyposażone w długie pazury.
Wzór zębowy: I 3/3, C1/1, P3/4, M1/1.
Jak wszystkie skunksowate są wyposażone w duże gruczoły odbytowe, w których produkują cuchnącą wydzielinę.
Behawior W przeciwieństwie do większości skunksowatych fetornik palawański wydaje się prowadzić dzienny tryb życia, choć inni autorzy opisują go jako zwierzę nocne. W poszukiwaniu pokarmu może przebyć odległość 2 km.
Jest stopochodny. Słabo biega. Najczęściej dość ciężko wędruje trzymając szeroko rozstawione nogi i wyginając nieco ciało tak, że tylne stopy opadają na ślady przednich stóp. Podczas żerowania pozostawia śmierdzący ślad, co oznacza, że używa tych gruczołów w innych celach niż obrona. Nie jest szczególnie agresywny. Słysząc zbliżających się ludzi, głośno tupie. Gdy to nie pomaga, udaje padłego. Dopiero wzięty na ręce może zareagować „wystrzeleniem” na „wroga” wydzieliny z gruczołów odbytowych.
Słabo widzą, ale mają dobry słuch i doskonały węch. Obszary w mózgu odpowiedzialne za percepcję wzrokową są słabo rozwinięte.
Rozród Najmniej danych dotyczy rozrodu fetornika palawańskiego. Samice rodzą młode w liczbie 2–3 sztuk, najprawdopodobniej w norach.