W grudniu 1932 objął dowództwo batalionu czołgów w 5 Brygadzie Zmechanizowanej w Samodzielnej Dalekowschodniej Armii Czerwonego Sztandaru w Kraju Nadmorskim, w 1936 brał udział w wojnie domowej w Hiszpanii, pod koniec października 1936 walczył 30 km na południe od Madrytu, niszcząc trzy czołgi armii frankistowskiej w starciu pod Seseñą. Po powrocie z Hiszpanii w 1937 został dowódcą 5 Brygady Zmechanizowanej, jednak już 2 lutego 1937 został aresztowany pod zarzutem szpiegostwa i uwięziony bez wyroku, 21 czerwca 1939 wypuszczony. We wrześniu 1939 został słuchaczem Akademii Wojskowej im. Frunzego, którą ukończył w maju 1941 w stopniu pułkownika i został zastępcą dowódcy 51 Dywizji Pancernej w Moskiewskim Okręgu Wojskowym. Podczas wojny z Niemcami dowodził 11 Brygadą Pancerną, od marca do sierpnia 1943 dowodził wojskami pancernymi i zmechanizowanymi 4 Armii Frontu Wołchowskiego, później 122 Brygadą Pancerną na Froncie Wołchowskim. Zginął w walce. Został pochowany w Wołchowie.
Odznaczenia Złota Gwiazda Bohatera Związku Radzieckiego (31 grudnia 1936) Order Lenina (31 grudnia 1936) Order Wojny Ojczyźnianej I klasy (pośmiertnie 9 sierpnia 1943)
Przypisy
Bibliografia https://www.warheroes.ru/hero/hero.asp?Hero_id=970 (ros.)