Po zakończeniu wojny Penner trafił do Austrii. Jako prokurator oskarżał niemieckich zbrodniarzy wojennych w Katowicach i Warszawie. W marcu 1946 był oskarżycielem w procesie byłych członków SA przed Sądem Specjalnym w Chorzowie. W tym roku był działaczem Związku Pracowników Sądowych w Katowicach. W połowie 1946 był wiceprokuratorem Specjalnego Sądu Karnego w Katowicach. Jesienią 1946 i w 1947 był wiceprokuratorem Prokuratury Sądu Apelacyjnego w Katowicach. Pracując w tym charakterze w 1947 był członkiem koła lektorów przy Komitecie Wojewódzkim Polskiej Partii Robotniczej w Katowicach. W październiku 1947 został wybrany wiceprezesem zarządu Śląsko-Dąbrowskiego Oddziału Zrzeszenia Prawników Demokratów w Katowicach. Z ramienia Prokuratury Generalnej występował jako oskarżyciel w procesie Jürgena Stroopa i Franza Konrada, zakończonym wydaniem przez Sąd Wojewódzki w Warszawie wyroków śmierci w lipcu 1951. Później został pracownikiem Ministerstwa Sprawiedliwości Polski Ludowej. Sprawował stanowisko dyrektora Departamentu III Sądowego Prokuratury Generalnej PRL. Pełniąc tę funkcję występował jako prokurator w procesie gen. bryg. Augusta Emila Fieldorfa. Pracując w Prokuraturze Generalnej nie ujawnił swojej przeszłości w AK, co miało skutkować przykrościami ze strony współpracowników.