Wraz z brygadą brał udział w wyzwoleniu Prawobrzeżnej Ukrainy, operacji lwowsko-sandomierskiej, wiślańsko-odrzańskiej i berlińskiej. 4 sierpnia 1942 otrzymał stopień generała majora wojsk technicznych, 13 sierpnia 1944 generała porucznika wojsk technicznych, a 7 maja 1960 generała pułkownika wojsk technicznych. Na początku 1945 został szefem Głównego Zarządu Prac Wojskowo-Odbudowujących Ludowego Komisariatu Komunikacji Drogowej ZSRR i jednocześnie szefem Głównego Zarządu Wojsk Kolejowych Ministerstwa Obrony ZSRR, zajmował te stanowiska do zakończenia służby wojskowej w 1968. Przewodniczył Związkowi Weteranów Wojsk Kolejowych ZSRR. Napisał wiele prac o taktyce i historii wojsk kolejowych.
Ordery i odznaczenia Medal Sierp i Młot Bohatera Pracy Socjalistycznej (ZSRR, 5 listopada 1943) Order Lenina (ZSRR, czterokrotnie: 21 kwietnia 1943, 5 listopada 1943, 21 lutego 1945, 28 lipca 1966) Order Rewolucji Październikowej (ZSRR, 8 lipca 1977) Order Czerwonego Sztandaru (ZSRR, trzykrotnie: 27 marca 1942, 3 listopada 1944, 20 czerwca 1949) Order Kutuzowa I klasy (ZSRR, 29 lipca 1945) Order Wojny Ojczyźnianej I klasy (ZSRR, dwukrotnie: 13 września 1943, 11 marca 1985) Order Czerwonego Sztandaru Pracy (ZSRR, dwukrotnie: 15 czerwca 1956, 2 czerwca 1962) Krzyż Komandorski z Gwiazdą Orderu Odrodzenia Polski (10 lipca 1945) „za