Stępkę okrętu położono w 1901 roku, został zwodowany 28 listopada 1902 roku, a do służby w Kaiserliche und Königliche Kriegsmarine wszedł 21 lutego 1903 roku.
Dane taktyczno-techniczne Okręt był niewielkim stawiaczem min. Długość całkowita kadłuba wynosiła 49,1 metra (46 metrów między pionami), szerokość 7,9 metra i zanurzenie 1,5 metra (maksymalne 2,2 metra). Wyporność normalna wynosiła 314 ton. Okręt napędzany był przez maszynę parową potrójnego rozprężania o mocy 550 KM, do której parę dostarczał jeden kocioł cylindryczny opalany węglem. Jednośrubowy układ napędowy pozwalał osiągnąć prędkość 11 węzłów.
Uzbrojenie okrętu składało się z dwóch pojedynczych dział SFK L/44 kalibru 47 mm i dwóch pojedynczych karabinów maszynowych kalibru 8 mm. Jednostka mogła zabrać na pokład ładunek 145 min morskich.
Załoga okrętu liczyła 40 oficerów, podoficerów i marynarzy.
Służba „Basilisk” był we flocie austro-węgierskiej jednym z czterech stawiaczy min. Z powodu rozpadu monarchii habsburskiej 1 listopada 1918 roku na jednostce opuszczono po raz ostatni banderę KuKK. W wyniku przeprowadzonego w styczniu 1920 roku podziału floty austro-węgierskiej okręt został przyznany Francji.