Jak twierdziła, aktywność fizyczna pomagała jej łagodzić objawy choroby. W 1882 r. wspięła się na Grandes Jorasses i Mont Blanc. W 1883 r. napisała książkę The high Alps in winter, or mountaineering in search of health. W 1885 r. jej mąż zginął w bitwie pod Abu-Klea. Jako wdowa odbyła podróż rowerową z Wielkiej Brytanii do Włoch.
Jej drugim mężem został J.F Main, lekarz. Po ślubie Elizabeth odbyła podróż do Chin. W 1886 r. wydała kolejną książkę – Life and Towers of Silence. W 1892 r. ponownie owdowiała. Nadal zajmowała się wspinaczką. Od 1895 r. wspinała się głównie w Norwegii. W 1900 r. wyszła za Aubreya Le Blonda. W tym samym roku wraz z Evelyn McDonnell wspięła się na Piz Palü. mały|Elizabeth Alice Hawkins-Whitshed (po prawej) Jej pasja przysporzyła jej sławy, ale bywała też obiektem krytyki, zarówno ze strony rodziny, jak i opinii publicznej – zachował się list, który ciotka Elizabeth napisała do jej matki, skarżąc się, że alpinistka gorszy cały Londyn. Alpinistka rozpoczynała wspinaczkę ubrana w spódnicę nałożoną na spodnie i zdejmowała ją dopiero na dużych wysokościach, podróżowała też w kobiecym towarzystwie tak długo, jak to było możliwe. Le Blond przyznawała, że ta pasja jest niebezpieczna, jednak podkreślała, że to nie płeć osoby, która się wspina jest źródłem niebezpieczeństwa.