Taka klasyfikacja wiązała się z obniżeniem ściśle rozumianym pająkom (Araneae) rangi do podrzędu oraz obniżeniem rang Mesothelae i Opisthothelae do infrarzędów. W 2022 roku Wunderlich i Müllera opisali, również na podstawie inkluzji w burmicie, nowy rodzaj Parachimerarachne, wskutek czego Chimerarachnidae przestały być taksonem monotypowym.
Morfologia thumb|left|Spód ciała Chimerarachne yingi. Ch: szczękoczułek, Lbl: warga dolna, Pp: biodro nogogłaszczka, St: sternum, L1–L4: biodra odnóży, 1–12: segmenty opistosomy, Ams: kądziołki przędne pary przednio-środkowej, Als: kądziołki przędne pary przednio-bocznej, Pls: kądziołki przędne pary tylno-bocznej, Te: telson Pajęczaki o mierzonym bez telsonu ciele długości od 2,4 do 2,8 mm.
Prosoma była szersza z tyłu i ku przodowi zwężona w szpic. Ośmioro oczu umieszczonych było blisko jej przedniej krawędzi. Oczy par bocznych leżały na wzgórkach. Człony nasadowe szczękoczułków ustawione były pionowo, niepowiększone i w widoku grzbietowym nie wystawały przed obrys karapaksu, przywodząc na myśl ustawienie labidogantyczne jak u pająków wyższych, natomiast pazury szczękoczułków były umieszczone równolegle i zwrócone wierzchołkami ku tyłowi jak w ustawieniu ortognatycznym występującym u Mesothelae i ptaszników.