Morfologia i rozwój Endobiont, rozwijający się wewnątrz tkanek roślin. Tworzy pomiędzy ich komórkami hialinowe, bezprzegrodowe strzępki o średnicy 6-20 µm, często nabrzmiałe i nieregularne. Ze strzępek tych wyrastają ssawki o średnicy 5–10 µm wrastające do komórek żywiciela i pobierające z nich potrzebne mu składniki. Ze strzępek patogenu na dolnej powierzchni liści (tylko wyjątkowo zdarza się to na górnej) wyrastają sporangiofory. Mają długość 300–450 (750) µm, średnicę 7–14 µm, kształt odwrotnie stożkowaty i są w szczytowej części drzewkowato, monopodialnie rozgałęzione. Odgałęzienia te tworzą 7–8 okółków, a w miejscu odgałęzień sporangiofory są zgrubiałe. Na każdym odgałęzieniu tworzy się jeszcze 2–5 wtórnych odgałęzień o długości 40–86 µm. Na każdej ze szczytowych gałązek znajdują się 3–5 wyrostków o długości 8–15 µm. Zoosporangia o kształcie od jajowatego do elipsoidalnego, długości 18–30 µm i szerokości 14–20 µm. Mają brodawkę. Powstaje w nich 20 dwuwiciowych, nerkowatych pływek. Maczugowate plemnie mają rozmiar około 12 × 30 µm i powstają na innych gałązkach strzępek, niż zoosporangia. Kuliste i hialinowe lęgnie mają średnicę 30–40 µm. Patogen ma zdolność tworzenia oospor we wszystkich częściach porażonej rośliny, szczególnie w korzeniach i liściach.