Brał udział w walkach w Donbasie, bitwie o Charków, bitwie o Kaukaz, operacji noworosyjsko-tamańskiej, krymskiej, jasko-kiszyniowskiej, belgradzkiej, budapeszteńskiej i wiedeńskiej. 24 czerwca 1942 został ranny. Wykonał 247 lotów bojowych, atakując siłę żywą i technikę wojskową wroga. Po wojnie był nawigatorem pułku lotnictwa szturmowego w Centralnej Grupie Wojsk w Austrii, w 1952 ukończył Wojskowo-Powietrzną Akademię Inżynieryjną im. Żukowskiego i został lotnikiem doświadczalnym w Naukowo-Badawczym Instytucie Sił Powietrznych, w 1956 ukończył adiunkturę Wojskowo-Powietrznej Akademii Inżynieryjnej im. Żukowskiego, której następnie został wykładowcą i kierownikiem laboratorium. W 1975 został generałem majorem inżynierem, a w 1984 generałem majorem lotnictwa, w styczniu 1986 został zwolniony do rezerwy. W 1973 otrzymał honorowe obywatelstwo Permu. Pochowano go na Cmentarzu Nowodziewiczym.