W 1486 powstały w tym rejonie aż trzy trybunały: jeden dla diecezji Salamanki i opactwa Medina del Campo, drugi dla diecezji Osmy, a trzeci dla diecezji Segowii. W kolejnych latach utworzono trybunały w Valladolid (1488), Burgos (1489), Ávili (1490), Sigüenzy (1491) i Leónie (1492). Trybunał w Valladolid był więc początkowo jednym z kilku niewielkich trybunałów w północnej Kastylii, których obszary jurysdykcji na ogół pokrywały się z obszarem jednej lub dwóch diecezji. Inkwizytorom Valladolid podlegała diecezja Palencia oraz opactwo terytorialne Valladolid. Pierwsze auto da fe w Valladolid odbyło się w 1489. Po kilku latach, w 1493, inkwizytorzy przenieśli się do Palencii, gdzie rezydowali co najmniej do 1495. W końcu ostatniej dekady XV wieku uznano jednak, że liczba trybunałów w północnej Kastylii jest zbyt duża i rozpoczęto proces ich konsolidacji. W latach 1498–1503 okręgi Palencii-Valladolid, Burgos, Leónu, Ávili, Osmy, Salamanki i Segowii połączono w jeden wielki okręg inkwizytorski, na którego główną siedzibę obrano Valladolid.