Aleksandr Aleksiejewicz Gołowaczow (; ur. w miejscowości Lubochna w obwodzie briańskim, zm. 6 marca 1945 koło Lubania) – radziecki pułkownik, dwukrotny Bohater Związku Radzieckiego (1944 i 1945).
Życiorys Urodził się w rodzinie robotniczej. Od 1929 służył w Armii Czerwonej, od 1931 należał do WKP(b), w 1932 ukończył szkołę wojskową im. WCIK. We wrześniu 1939 brał udział w zajęciu przez ZSRR zachodniej Ukrainy, czyli agresji ZSRR na Polskę, a w momencie ataku Niemiec na ZSRR był szefem sztabu i dowódcą pułku. W sierpniu 1942 został dowódcą brygady w składzie 15 Korpusu Pancernego 3 Armii Pancernej, która w lutym 1943 wyróżniła się na Froncie Woroneskim podczas operacji charkowskiej. 6 listopada 1943 na 1 Froncie Ukraińskim uczestniczył w wyzwalaniu Wasylkowa, później na jej czele forsował Don, uczestniczył w bitwie o Dniepr, operacji lwowsko-sandomierskiej (w tym w zajmowaniu Gródka i Lwowa), operacji sandomiersko-śląskiej i dolnośląskiej. Był siedmiokrotnie ranny. Dowodził 23 Gwardyjską Brygadą Zmotoryzowaną z 7 Gwardyjskiego Korpusu Pancernego ze składu 3 Gwardyjskiej Armii Pancernej Jego brygada uczestniczyła w walkach między innymi o Częstochowę, Byczynę i Bolesławiec oraz sforsowała Odrę.