6 kwietnia 1944 był ciężko kontuzjowany. Wykonał 232 loty bojowe i stoczył 52 walki powietrzne, w których zestrzelił osobiście 19 samolotów wroga.
W 1951 ukończył Wojskową Akademię Inżynieryjną Sił Powietrznych im. Żukowskiego, a w 1962 Wojskową Akademię Sztabu Generalnego, był m.in. inspektorem w Zarządzie Sił Powietrznych Południowouralskiego Okręgu Wojskowego w Czkałowie, zastępcą szefa Instytutu Naukowo-Badawczego w Achtubinsku i od lutego 1970 do października 1973 zastępcą dowódcy Sił Powietrznych Moskiewskiego Okręgu Wojskowego, w marcu-kwietniu 1971 był komenderowany służbowo do Egiptu, 1973–1985 wykładał w Wojskowej Akademii Inżynieryjnej Sił Powietrznych im. Żukowskiego, w sierpniu 1985 został zwolniony do rezerwy.
Awanse młodszy porucznik (19 listopada 1940) porucznik (31 stycznia 1943) starszy porucznik (30 listopada 1943) kapitan (4 kwietnia 1945) major (30 kwietnia 1949) podpułkownik (25 kwietnia 1952) pułkownik (2 marca 1957) generał major lotnictwa (13 kwietnia 1964)