Po przejęciu władzy przez bolszewików w Piotrogrodzie Rada Komisarzy Ludowych uznała autonomię Mołdawii i Radę Kraju. W dniach 11-13 grudnia 1917 roku w budynku Dumy Miejskiej w Kiszyniowie odbyła się konferencja bolszewików frontu rumuńskiego. Do miasta dotarł komitet wojskowo-rewolucyjny, który wcześniej prowadził agitację wśród żołnierzy na froncie rumuńskim, na czele kiszyniowskiej rady delegatów robotniczych i żołnierskich stanął Jakow Mieleszyn. 24 grudnia bolszewicy utworzyli w mieście nowy komitet wojskowo-rewolucyjny, którego celem miało być przejęcie władzy w całym regionie, w grudniu w mieście były już kolportowane ulotki krytykujące mołdawski parlament. O tym, że natychmiastowe wystąpienie przeciwko Radzie Kraju było konieczne, niezdecydowanych dotąd lokalnych działaczy przekonała zmiana stanowiska Lenina, który na przełomie 1917 roku potępił zarówno ukraińską Centralną Radę, jak i mołdawską Radę Kraju. W tym samym czasie, obawiając się wzrostu popularności rewolucjonistów, Rada Kraju podjęła rozmowy z rządem Rumunii w sprawie uzyskania pomocy wojskowej (w kwestii tej doszli do porozumienia panrumuniści i mołdawscy eserowcy)J. Demel, Historia Rumunii, s. 356..