Od 1969 do 1978 był zastępcą dyrektora w Dyrekcji Inwestycji Miejskich. W latach 1971–1973 był prezesem Krakowskiego Okręgowego Związku Koszykówki. W latach 1978–1983 zastępcą dyrektora w Zarządzie Rozbudowy Krakowa. W 1980 sędziował mecze na igrzyskach olimpijskich w Moskwie, jako czwarty polski arbiter w historii. Od 1980 był członkiem Stronnictwa Demokratycznego. W latach 1983–1986 był przewodniczącym Wojewódzkiej Komisji Planowania.
W 1984 przetłumaczył i opracował, we współpracy z Wiesławem Zychem Przepisy gry w koszykówkę, wydanie przez Polski Związek Koszykówki.
Od 1986 do 1990 był wiceprezydentem miasta Krakowa. W 1986 zasiadł także we władzach Polskiego Związku Koszykówki. W 1987 zakończył karierę jako sędzia koszykarski, by w latach 1987–1996 być członkiem komisji egzaminacyjnych FIBA na sędziów międzynarodowych, a do 2005 także komisarzem technicznym organizacji. W latach 1990–1992 był wiceprezesem, a w 1993 prezesem Urzędu Kultury Fizycznej i Turystyki, w randze ministra. Na stanowisku zastąpił go Stanisław Stefan Paszczyk. W latach 1991–1993 był prezesem Polskiego Związku Koszykówki. W latach 1994–1995 był prezesem Krakowskiego Centrum Komunikacyjnego.