W latach 1926–1928 był przewodniczącym Rady Naczelnej Związku Akademickiej Młodzieży Zjednoczeniowej, od 1928 członkiem Zarządu Głównego Związku Zawodowym Nauczycieli Polskich Szkół Średnich, od 1930 działaczem Związku Nauczycielstwa Polskiego, w 1932 był jednym z założycieli Towarzystwa Oświaty Demokratycznej „Nowe Tory”. W 1933 wstąpił do Polskiej Partii Socjalistycznej, wykładał na kursach Towarzystwa Uniwersytetu Robotniczego. Był współzałożycielem Warszawskiego Klubu Polonistów (1936) oraz jednym z założycieli Towarzystwa Polonistów RP (1937). Brał udział w spotkaniach Koła Krytyków Marksistów powstałego z inspiracji Komunistycznej Partii Polski.
W 1930 został sekretarzem redakcji nowo powstałego dwumiesięcznika Polonista, w latach 1930-1935 prowadził w nim dział Głosy polskiej prasy pedagogicznej o nauczaniu języka ojczystego. Od 1936 współpracował z Życiem Literackim.