ewakuacji przedsiębiorstw przemysłowych, członkiem komisji Państwowego Komitetu Obrony ZSRR na 2 Froncie Ukraińskim i pełnomocnikiem Komitetu Specjalnego przy Radzie Wojennej 1 Frontu Białoruskiego i przy Radzie Wojskowej Grupie Wojsk Radzieckich w Niemczech. Gdy w lutym 1943 Państwowy Komitet Obrony ZSRR nakazał wszcząć prace nad stworzeniem broni atomowej ZSRR, Ziernow został włączony do tych prac, po wojnie brał udział w założeniu w mieście zamkniętym Arzamas-16 (obecnie Sarow) Biurze Konstruktorskim-11 (KB-11), w którym następnie pracował. W 1951 wszedł w skład Pierwszego Głównego Zarządu przy Radzie Ministrów ZSRR, w latach 1953–1954 był szefem Głównego Zarządu Budowy Przyborów w Ministerstwie Średniego Przemysłu Maszynowego ZSRR, następnie został wiceministrem. W 1963 otrzymał rangę generała porucznika służby inżynieryjno-czołgowej. Przyznano mu honorowe obywatelstwo Sarowa. Został pochowany na Cmentarzu Nowodziewiczym.