Symfonia składa się z czterech części: I Toccata: Allegro (chorale 90 „Hilf, Gott, daß mir’s gelinge”) II Contrapunctus: B-A-C-H. Andante sostenuto (chorale 77, 78 „Herr, ich habe mißgehandelt”) III Allegretto tranquillo (chorale 139 „Nun ruhen alle Wälder”) IV Introduzione Vivace (chorale 133 „Nun danket alle Gott”)
Pierwsza część zaczyna się motoryczną pulsacją toccaty, którą Foss buduje wokół chorału „Hilf, Gott, daß mir’s gelinge”, używając kontrapunktowych wtrętów i chromatycznych ekspresji.
W części drugiej kompozytor zestawia chorał pokutny „Herr, ich habe mißgehandelt” z motywem B-A-C-H, tworząc w ten sposób rytuał cyklicznego przywoływania nazwiska Bacha we wszystkich kluczowych elementach tej części symfonii.
Część trzecia przywołuje skojarzenia wariacji na temat „Nun ruhen alle Wälder”. Pobożny chorał przybiera formę kołysanki i w miarę kolejnych przekształceń staje się delikatny, taneczny i „nieco psotny”.
Część czwarta zbudowana jest na bazie popularnego chorału dziękczynnego „Nun danket alle Gott”.