W okresie przemian politycznych z drugiej połowy lat 70. został liderem Partii Socjaldemokratycznej, z którą dołączył do Unii Demokratycznego Centrum. W latach 1977–1979 sprawował mandat posła do konstytuanty. Następnie do 1983 i ponownie od 1986 do 1989 był posłem do Kongresu Deputowanych. Od lipca 1977 do kwietnia 1979 pełnił funkcję ministra finansów w gabinecie Adolfa Suáreza. Od września 1980 był ministrem sprawiedliwości w kolejnym rządzie tegoż premiera oraz u Leopolda Calvo-Sotelo, podał się do dymisji w sierpniu 1981.
Opuścił wkrótce swoje dotychczasowe ugrupowanie, tworząc Partido de Acción Democrática, z którą przystąpił do Hiszpańskiej Socjalistycznej Partii Robotniczej. Objął funkcję prezesa Banco Exterior de España. W lipcu 1985 premier Felipe González powierzył mu stanowisko ministra spraw zagranicznych, które zajmował do czerwca 1992. Zmarł dwa miesiące później na skutek choroby nowotworowej.
Odznaczenia Łańcuch Orderu Izabeli Katolickiej
Przypisy
Kategoria:Hiszpańscy ministrowie finansów Kategoria:Hiszpańscy ministrowie spraw zagranicznych Kategoria:Hiszpańscy ministrowie sprawiedliwości Kategoria:Hiszpańscy ministrowie (od 1977) Kategoria:Hiszpańscy prawnicy Kategoria:Politycy Hiszpańskiej Socjalistycznej Partii Robotniczej Kategoria:Posłowie do Kongresu Deputowanych Kategoria:Odznaczeni Orderem Izabeli Katolickiej Kategoria:Ludzie urodzeni w Madrycie Kategoria:Urodzeni w 1930 Kategoria:Zmarli w 1992