W czasie okupacji niemieckiej brał udział w prowadzeniu tajnych kompletów maturalnych. Po wojnie natomiast był jednym ze współorganizatorów, razem z Władysławem Strzemińskim, Stefanem Wegnerem i Romanem Modzelewskim, Wyższej Szkoły Sztuk Plastycznych w Łodzi (dzisiaj Akademia Sztuk Pięknych im. Władysława Strzemińskiego w Łodzi), w której pełnił rolę dyrektora (do 1949) oraz wykładowcy malarstwa. W 1947 otrzymał natomiast tytuł profesora.
Twórczość Ormezowski malował przede wszystkim portrety, martwe natury oraz pejzaże. Jego prace były utrzymane w stylu kolorystycznym. Swoje prace wystawiał w Warszawie, w Towarzystwie Zachęty Sztuk Pięknych i w Instytucie Propagandy Sztuki, a także za granicą, m.in. w Paryżu. Za swój obraz wystawiany w Związku Artystów Plastyków (zakupiony potem do Muzeum Sztuki w Łodzi) otrzymał Nagrodę Miasta Łodzi. Dzisiaj prace malarza można zobaczyć m.in. w Muzeum Sztuki w Łodzi, gdzie znajduje się obraz Szkot z fajką (1945) czy w Muzeum Narodowym w Warszawie, gdzie znajdują się Martwa natura z kapeluszem i butelką (1939) i Jabłka (1933).
Przypisy