Nie znający miejscowych stosunków i nie nawykły do ciężkiej, dorywczej pracy fizycznej, natrafia początkowo na ogromne trudności skłaniające do rychłego powrotu, co jednak uniemożliwia mu brak pieniędzy. Przygnębia go też strata serdecznego przyjaciela, surowy klimat, prymitywne obyczaje i troska o bliskich pozostawionych w ojczyźnie. Choć z biegiem czasu zyskuje konieczny hart ducha, znajomość otoczenia i umiejętność działania wśród tubylców, prześladuje go pech i nękają kolejne niepowodzenia. Wśród tego z wolna rozwija się niepewne i zawikłane uczucie pomiędzy nim a siostrą zmarłego przyjaciela – Marynią Gostyńską, która wielokrotnie okazując mu pomoc w trudnych sytuacjach, sama korzystnie zmienia się pod jego wpływem. Dramatyczne wydarzenia końcowe (wraz z wyjaśnieniem tajemnicy rodzinnej) zapowiadają jednak obojgu szczęśliwszą przyszłość i możliwe wydobycie się z syberyjskiej matni.
W powieści będącej widoczną reminiscencją rodzinnych doświadczeń autorki z okresu dzieciństwa (zesłanie jej rodziców na Syberię po powstaniu styczniowym i związane z tym przejścia osobiste), odbija się głęboka znajomość syberyjskich warunków życia, przyrody i stosunków społecznych wraz z ukazaniem mizernej egzystencji rodaków, mimo wyobcowania przywiązanych do polskości i wiary ojczystej.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Powieści Marii Rodziewiczówny Kategoria:Powieści z 1893