Uczestniczył w obronie Półwyspu Kerczeńskiego, kerczeńskiej operacji desantowej, bitwie pod Stalingradem, Kurskiem, operacji biełgorodzko-charkowskiej, wyzwoleniu Połtawy, Krzemieńczuka, forsowaniu Dniepru, wyzwoleniu Aleksandrii, Znamienki i Kirowohradu, operacji korsuń-szewczenkowskiej, forsowaniu Bugu i Dniestru, wyzwoleniu Nowoukrajinki i Perwomajska, walkach na przyczółku sandomierskim, operacji wiślańsko-odrzańskiej, wyzwoleniu Częstochowy, Kluczborka, Oławy, Brzegu, forsowaniu Nidy, Pilicy i Odry i operacji berlińskiej i praskiej, był ranny. Wyróżnił się podczas operacji wiślańsko-odrzańskiej i dolnośląskiej zimą 1945, gdy ogniem artyleryjskim ubezpieczał przełamanie niemieckiej obrony w rejonie Stopnicy i Buska-Zdroju i forsowanie Nidy, Pilicy (w rejonie Częstochowy), Odry i uchwycenie przyczółka. Po ukończeniu w 1947 kursów został dowódcą artylerii Zakaukaskiego Okręgu Wojskowego, 1948-1950 był zastępcą naczelnika, potem naczelnikiem Akademii Artyleryjskiej im. Dzierżyńskiego, 1953-1961 służył w obronie przeciwlotniczej m.in.