Swobodnie unosząc się na wodzie tratwa spłaszczała się, co dodatkowo napinało łańcuchy. Tworzenie jednej tratwy trwało 4 do 7 tygodni.
Tratwy miały długość 210–300 metrów, szerokość około 16–18 metrów i grubość około 10–12 metrów. Zanurzenie takiej tratwy wynosiło około 8–10 metrów. Tratwa taka zawierała 4 do 8 milionów stóp deskowych (9,5–19 tysięcy metrów sześciennych) drewna. Do powiązania używano 170–250 ton łańcuchów. Około połowa tratw była dodatkowo załadowana innymi sortymentami drewna (słupy, gonty i inne).
Gotowe tratwy były holowane przez holownik do San Diego, gdzie Benson miał swoje tartaki. Podróż na odległość 1100 mil zajmowała około 15 dni. Oprócz wielkich tratw Bensona, Davis Logging and Trading Co. konstruowała podobne, choć mniej złożone i mniejsze (do 40 m długości, 20 m szerokości i 10 m grubości) tratwy oceaniczne zwane tratwami Davisa, które podróżowały z Prince Rupert do Vancouver (ok. 500 mil).
W latach 1906–1941 skonstruowano 120 tratw. 4 z nich zostały utracone na skutek sztormów lub pożaru.
Przypisy
Kategoria:Gospodarka Stanów Zjednoczonych Kategoria:Konstrukcja jednostek pływających