Cechy Główne cechy systemu to: punkt wyjścia w planowanych działaniach to określenie potrzeb osób wspieranych, oszacowanie i wzmocnienie istniejących potencjałów oraz zdefiniowanie ograniczeń – wsparcie koncentruje się jednak na silnych stronach, umiejętnościach i talentach, celem jest nie tylko wsparcie osób, ale przede wszystkim poprawa jakości ich życia w drodze rozwoju osobistego, a tym samym osiągnięcie maksymalnej możliwej samodzielności i samodecyzyjności, traktowanie niepełnosprawnych i ich rodzin jako partnerów, a nie osób oczekujących wyłącznie pomocy, czy podopiecznych, za których wykonuje się większość czynności, wsparcie systemowe udzielane jest zgodnie z zasadą nikt nie pozostanie wykluczony, żadna potrzeba nie zostanie niezaspokojona, co oznacza rozwojowe traktowanie poszczególnych osób, stałe poszukiwanie nowych rozwiązań, podążanie za zmieniającymi się dynamicznie wymaganiami, nie ograniczanie się do jednego modelu wsparcia, działania pomocowe mają charakter wielosektorowy, długofalowy i realizuje się je zgodnie z zasadą pomocniczości (subsydiarności).