Prace budowlane rozpoczęto w 1725, a ukończono w 1736 roku. W 1741 roku zbudowano trzy ołtarze główne, a w 1754 roku zamontowano organy. Stropy, ławki w nawie i stalle w prezbiterium z 1750 roku zrealizował Giovanni Napolachi, a dekoracje stiukowe dodał w tym samym roku wenecki artysta Giovanni Lattuga. W 1754 roku zamontowano organy, dzieło Antonia Barbiniego z Murano. 26 września 1756 roku kościół uroczyście konsekrował biskup Gasparo Negri. Fasada została zaprojektowana przez Giacoma Pozza i zbudowana w 1883 roku. Wnętrze kościoła przyozdobiono kolejnymi ołtarzami i obrazami.
Architektura Kościół św. Eufemii reprezentuje typ baroku weneckiego. Jego długość wynosi 51,11 m, a szerokość 30,26 m. Nawa główna ma 17,71 m wysokości, a nawy boczne – 10,11 m. Obok kościoła znajduje się dzwonnica, zbudowana w miejscu wcześniejszej, zniszczonej w 1545 roku przez uderzenie pioruna. Nową dzwonnicę zaprojektował w 1650 roku Alessandro Manapola na wzór dzwonnicy św. Marka w Wenecji. Budowa rozpoczęła się w 1654 roku pod kierunkiem mediolańskiego architekta Antonia Fassolli, którego w 1668 roku zastąpił inny mediolańczyk, Antonio Man. W 1687 roku dzwonnicę zwieńczono hełmem, zbudowanym pod kierunkiem Cristofora Ballana. Dzwonnica wznosi się na planie kwadratu o boku około 9 m. Na jej szczycie znajduje się miedziany, pozłacany posąg św.