Z dniem 1 kwietnia 1925 roku został odkomenderowany na sześciomiesięczny kurs dowódców baterii w Szkole Strzelania Artylerii w Toruniu oraz otrzymał przydział do Dywizjonu Szkolnego Artylerii Okręgu Korpusu nr I na stanowisko dowódcy baterii szkolnej podchorążych rezerwy z pozostawieniem na przeniesieniu służbowym na kursie Szkoły Strzelania Artylerii do 1 października 1925 roku. Z dniem 1 listopada 1925 roku został przydzielony do Oficerskiej Szkoły Artylerii w Toruniu na stanowisko instruktora 2 baterii szkolnej. Od roku szkolnego 1926/1927 był komendantem klasy w 2 baterii szkolnej. Pełniąc służbę w szkole pozostawał oficerem nadetatowym 8 pułku artylerii polowej, a w 1929 roku został przeniesiony do kadry oficerów artylerii. Z dniem 1 listopada 1930 roku został przeniesiony z Centrum Wyszkolenia Artylerii do 3 pułku artylerii ciężkiej w Wilnie. 2 grudnia 1930 roku został mianowany majorem ze starszeństwem z dniem 1 stycznia 1931 roku i 40. lokatą w korpusie oficerów artylerii. 3 sierpnia 1931 roku został przeniesiony do Szkoły Podchorążych Piechoty w Ostrowi Mazowieckiej. 9 grudnia 1932 roku ogłoszono jego przeniesienie do Centrum Wyszkolenia Artylerii w Toruniu. W 1935 roku został skierowany na kurs w Wyższej Szkole Technicznej w Paryżu.