Zyskał doskonałą reputację jako malarz, pracując głównie w stylu francuskim, podnosząc swoje umiejętności artystyczne w portretowaniu w dużej mierze pod wpływem spotkanych w Rzymie Charlesa van Loo i , jak również narracyjnych kompozycji w stylu Pompeo Batoniego i Marco Benefiala. Był bardzo chwalony przez swojego mentora. Wykorzystywał obie te umiejętności przez resztę swojego życia, co stało się bardziej widoczne w trakcie jego pierwszego długiego pobytu na Malcie.
thumb|left|Portret wielkiego mistrza Manuela Pinto da Fonseca Malta – okres pierwszy W 1744 opuścił Rzym i udał się na Maltę, gdzie przybył w lipcu tegoż roku. Na wyspie spędził większość okresu, w którym był czynny artystycznie, utrzymując jednak więzi z Paryżem. Francuski artysta był malarzem o znacznym talencie, ale jego wyjazd na Maltę był prawdopodobnie konsekwencją trudności w próbie ugruntowania swojej pozycji wśród najlepszych artystów w Rzymie. Przeprowadzka artysty na Maltę odbyła się przy wsparciu kilku rycerzy zakonu św. Jana rezydujących wówczas w Rzymie, pomogła mu w tym także przyjaźń bogatego maltańskiego szlachcica Giuseppe Isidoro Marchese (1702–1792), który w tym czasie tamże studiował. Znajomość z rodziną Marchese była trwała, co zaowocowało zwłaszcza w pierwszych latach pobytu Favraya na Malcie.