Prawidłowe wykorzystanie tych mądrości umożliwia człowiekowi uzyskanie szczęśliwości.
Prawo karmy
Prawo karmy występuje zarówno w kulturze buddyzmu, jak i kulturze hinduizmu, z której wywodzi się jego istota. Prawo karma – prawo akcji i reakcji – oznacza, że wszystkie akcje – zachowania ludzkie skutkują właściwą oceną czynów w doczesnym lub następnym życiu człowieka. Karma dotyczy wszystkich czynów oraz wszelkich ocen zachowań – zarówno dobrych, jak i złych. Prawo to jest niepodważalne oraz bezosobowe. Żadna istota ponadludzka nie może oceniać zachowań społeczeństwa. Oprócz przyczyny i skutku konieczne są warunki, które pozwolą wcześniej istniejącym przyczynom rozwinąć się w skutki. Buddyzm zakłada, że żaden człowiek nie uniknie konsekwencji złych czynów, których dokonał. Natomiast dobre uczynki skutkują otrzymaniem określonego dobra. Prawo karmy charakteryzuje się dynamizmem oraz zmiennością. Dzięki temu duchowe wyzwolenie staje się możliwe. Prawo karmy jest najbardziej ogólnym ze wszystkich praw. Na początku karma dotyczyła jedynie magicznych działań braminów w religijnych zwyczajach. Dopiero około VI stulecia rozciągnęło swój zakres na wszystkie czyny.