Także w procesie prowadzonym przez chrześcijan przeciw Żydowi poza świadkami chrześcijanami musieli przedstawić też świadków Żydów. Tatarzy jako muzułmanie nie mogli zawierać małżeństw z chrześcijanami, nie mogli zasiadać w sejmikach, nie mogli pełnić funkcji urzędowychJuliusz Bardach, Bogusław Leśnodorski, Michał Pietrzak, Historia ustroju i prawa polskiego, 2001, s. 131-132..
Prawo osobowo-rodzinne Do czasów Soboru Trydenckiego małżeństwo zawierano poprzez wspólne mieszkanie i oświadczenie woli o wejściu w związek małżeński. Łączono to także z dwiema kolejnymi umowami, jakimi były zmówiny oraz zdawiny. Samodzielnie za mąż wychodziły wdowy, natomiast pozostałe dziewczyny musiały mieć zgodę rodziców lub opiekunów a w ich braku krewnych. Brak wymaganej zgody powodowało utratę prawa do posagu. Przy zawieraniu małżeństw kościelnych ważną rolę odgrywały zapowiedzi, a obok dawnych zmówin zawierano zaręczyny. Zerwanie małżeństwa dochodziło do skutku przez śmierć jednego z małżonków a przed wprowadzeniem kościelnej formy zawierania małżeństwa także przez oddalenie żony z domu męża. Każde z małżonków wnosiło do wspólnego gospodarstwa domowego odpowiedni wkład. Żona wnosiła wyprawę określaną też jako szczebrzuch, który zwiększał się wraz z trwaniem małżeństwa.