Aleksiej Nikołajewicz Prochorow (ros. Алексей Николаевич Прохоров, ur. 19 stycznia 1923 we wsi Rożdiestwienskoje w obwodzie woroneskim, zm. 27 maja 2002 w Moskwie) – radziecki generał major lotnictwa, dwukrotny Bohater Związku Radzieckiego (1945).
Życiorys Skończył szkołę średnią w Borisoglebsku, a w 1940 aeroklub w Borisoglebsku, od 1940 służył w Armii Czerwonej, w 1942 ukończył wojskową lotniczą szkołę pilotów w Bałaszowie. Od marca 1943 jako pilot 15 gwardyjskiego lotniczego pułku szturmowego walczył w wojnie z Niemcami na Froncie Leningradzkim, a od października 1944 na 3 Białoruskim, uczestniczył w obronie Leningradu, operacji leningradzko-nowogrodzkiej, białoruskiej, nadbałtyckiej i wschodniopruskiej. W lipcu 1944 został dowódcą klucza, w listopadzie 1944 zastępcą dowódcy, a w lutym 1945 dowódcą eskadry. Podczas wojny, według oficjalnych danych, wykonał 238 lotów bojowych samolotem Ił-2, niszcząc 5 samolotów wroga na ziemi, 15 czołgów, 96 samochodów, 48 wagonów kolejowych, 2 lokomotywy, 4 składy zapasów i wiele broni i sprzętu wroga. Podczas walk był dwa razy zestrzelony, jednak nie odniósł ran. W 1950 ukończył Akademię Wojskowo-Powietrzną, 1950–1956 dowodził pułkiem lotniczym, później służył w centrum Sił Wojskowo-Powietrznych w Woroneżu, w 1968 został wykładowcą Akademii Wojskowej im. Frunzego.