Od lutego 1944 był zastępcą dowódcy pułku 71 Dywizji Piechoty Gwardii, w maju-czerwcu 1944 szefem sztabu artylerii, następnie dowódcą artylerii 90 Dywizji Piechoty Gwardii na 1 Froncie Nadbałtyckim, wyróżnił się podczas operacji witebsko-orszańskiej i połockiej, w grudniu 1944 został ciężko kontuzjowany. Po wyleczeniu wrócił do pracy w szkole artylerii w Penzie, w 1947 ukończył ze złotym medalem Akademię Wojskową im. Frunzego i został szefem wydziału operacyjnego sztabu artylerii 5 Armii Nadmorskiego Okręgu Wojskowego w mieście Spask Dalni, a od grudnia 1948 szefem wydziału operacyjnego sztabu artylerii Nadmorskiego Okręgu Wojskowego. Podczas wojny w Korei wielokrotnie wyjeżdżał do Korei i Chin w celu organizowania przygotowania bojowego artylerii armii Korei Północnej i Chin do działań bojowych. W październiku 1953 objął dowództwo artylerii 2 Dywizji Pancernej w Dalekowschodnim Okręgu Wojskowym, w 1955 ukończył ze złotym medalem Akademię Wojskową im. Woroszyłowa, później sprawował funkcje dowódcze w wojskach obrony przeciwlotniczej Moskiewskiego Okręgu Wojskowego, w maju 1959 objął dowództwo samodzielnego Turkiestańskiego Korpusu Obrony Przeciwlotniczej w Taszkencie.