Na podstawie klauzuli kościelnej Traktatu Amsterdamskiego każde państwo członkowskie jest uprawnione do regulowania we własnym zakresie spraw związanych ze statusem kościołów i związków wyznaniowych.

Podstawowym aktem Republiki Federalnej Niemiec, który odnosi się do kwestii wolności wyznania i stosunku państwa do kościołów i związków wyznaniowych jest Ustawa Zasadnicza Republiki Federalnej Niemiec z 23 maja 1949 roku.

Artykuł 4 Konstytucji stanowi:

1) Wolność wyznania, sumienia i wolnego wyboru przekonania religijnego i światopoglądowego jest nienaruszalna.

2) Zapewnia się wolność wykonywania praktyk religijnych.

3) Nikt nie może zostać zmuszony wbrew swojemu przekonaniu do służby wojskowej z bronią w ręku. Szczegóły reguluje ustawa.

Artykuł 7:

2) Rodzice i opiekunowie mają prawo do podjęcia decyzji o uczestnictwie dziecka w lekcjach religii.

3) Lekcje religii stanowią normalny przedmiot nauczania w szkołach publicznych z wyjątkiem szkół niewyznaniowych. Niezależnie od nadzoru państwa lekcje religii odbywają się w zgodzie z zasadami wspólnot wyznaniowych. Żaden nauczyciel nie może zostać zmuszony do nauczania religii wbrew swojej woli.

Artykuł 140:

Postanowienia Art.