Dowód z zeznań świadka Świadkiem staje się osoba z chwilą otrzymania wezwania do stawienia się w danym miejscu i czasie, celem złożenia wyjaśnień. Do świadka w postępowaniu administracyjnym stosuje się odpowiednio przepisy z Kodeksu karnego, dotyczące składania fałszywych zeznańUstawa z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks karny ()..
Kodeks postępowania administracyjnego nie zawiera definicji świadka, jednak znajduje się w nim wyliczenie osób, które świadkiem nie mogą być. Są to następujące osoby: osoby niezdolne do spostrzegania lub komunikowania swych spostrzeżeń; osoby obowiązane do zachowania w tajemnicy informacji niejawnych na okoliczności objęte tajemnicą, jeżeli nie zostały w trybie określonym obowiązującymi przepisami zwolnione od obowiązku zachowania tej tajemnicy; duchowni co do faktów objętych tajemnicą spowiedzi. Nikt nie ma prawa odmówić zeznań w charakterze świadka, z wyjątkiem małżonka strony, wstępnych, zstępnych i rodzeństwa strony oraz jej powinowatych pierwszego stopnia, jak również osób pozostających ze stroną w stosunku przysposobienia, opieki lub kurateli. Prawo odmowy zeznań trwa także po ustaniu małżeństwa, przysposobienia, opieki lub kurateli.