Wstrząśnięty zastanymi realiami, postanowił zostać dłużej i w latach 1998–2002 był dyrektorem Uniwersyteckiego Centrum Sztuki i Dramatu w Butare w Rwandzie, wykładał też literaturę i sztuki dramatyczne na Narodowym Uniwersytecie w Rwandzie. W tym samym czasie ukończył doktorat, pisząc pracę: „Nowa estetyczna teatrologia we francuskojęzycznej czarnej Afryce”.
Swoją pierwszą powieść, zainspirowaną ludobójstwem w Rwandzie, pt. La phalène des collines, wydał w 2000.
W 2002 wystąpił w filmie Nasz ojciec w reżyserii pochodzącego z Czadu Mahamata-Saleha Harouna.
Od 2003 mieszka w stolicy Meksyku, gdzie pracuje jako coordinador de Difusión Cultural na Universidad Nacional Autónoma de México. Wykłada dramaturgię i historię teatralną. Jest założycielem Casa Hankili So Africa – centrum sztuki dla afrykańskich pisarzy, artystów i twórców, które funkcjonuje jako przestrzeń wymiany kulturalnej Meksyku z kontynentem afrykańskim.
Koulsy Lamko był jednym z zaproszonych gości w 2005, podczas Międzynarodowego Festiwalu Poezji w Medellin w Kolumbii, najstarszego festiwalu Ameryki Łacińskiej.
Twórczość pisarska Sztuki teatralne 1988: Le camp tend la sébile 1993: Ndo kela ou l'initiation avortée 1995: Tout bas … si bas 1996: Comme des flèches 1997: Le mot dans la rosée 1997: La tête sous l’aisselle