Nieistniejący dwór mały|lewo|Dwór Umiastowskich w dwudziestoleciu międzywojennym thumb|240px|prawo|Kaplica z lat 90. XX wieku Prawdopodobnie Jakub Umiastowski wzniósł tu na przełomie XVIII i XIX wieku piękny, drewniany dwór klasycystyczny. Był to dom trzynastoosiowy, parterowy, na podmurówce o planie wydłużonego prostokąta, przykryty gładkim, czterospadowym dachem gontowym. Od frontu miał szeroki portyk, którego cztery kolumny wspierały trójkątny szczyt. Elewacje domu nie były tynkowane. Do śmierci Alberta Umiastowskiego (1876) dwór był urządzony wieloma cennymi przedmiotami: była tu spora biblioteka, na ścianach wisiało kilkanaście obrazów szkoły holenderskiej i francuskiej.
Po obu stronach obszernego dziedzińca stały okazałe, parterowe oficyny, a na wprost domu – brama wjazdowa. Dwór i oficyny otaczał rozległy park krajobrazowy, również prawdopodobnie założony przez Jakuba i później starannie utrzymywany. W parku istniały aleje lipowe i klonowe. Do bramy też wiodła długa aleja.
Dwór i oficyny zostały zniszczone najprawdopodobniej w czasie II wojny