Stanisław Frączek (ur. 21 lutego 1924 w Żołyni, zm. 22 maja 2011 w Gliwicach) – polski teletechnik, specjalista w zakresie elektryfikacji kopalń. Docent doktor inżynier Politechniki Śląskiej.
Życiorys W 1946 rozpoczął studia na Wydziale Elektrycznym Politechnice Śląskiej, zainicjował powstanie na uczelni Sodalicji Mariańskiej i był jej członkiem do rozwiązania w 1949. W 1951 uzyskał dyplom magistra inżyniera o specjalności teletechnika, a następnie pozostał na uczelni jako asystent w Katedrze Elektryfikacji Kopalń na Wydziale Górniczym. Od początku lat 60. równocześnie był projektantem w gliwickim Biurze Projektów Górniczych, prowadził prace projektowe związane z rozwijającym się wówczas Rybnickim Okręgiem Węglowym. Od 1962 prowadził na uczelni wykłady z zakresu łączności i sygnalizacji w górnictwie, a także z automatyzacji procesów technologicznych. W 1970 doktoryzował się, został wówczas głównym specjalistą ds. łączności i automatyzacji w górnictwie. W 1972 przestał prowadzić wykłady, dwa lata później został powołany na stanowisko docenta, równocześnie objął stanowisko zastępcy dyrektora Instytutu Elektryfikacji i Automatyzacji Górnictwa.