Brał udział w wojnie domowej w Hiszpanii od maja 1937 do sierpnia 1938 jako dowódca okrętu podwodnego „S-6” i „S-2”, później od sierpnia 1938 do grudnia 1939 dowodził 2 Brygadą Okrętów Podwodnych Floty Czarnomorskiej, a od grudnia 1939 do maja 1940 brygadą okrętów podwodnych Floty Bałtyckiej; brał wówczas udział w wojnie z Finlandią. Od listopada 1936 do czerwca 1937 i ponownie od maja 1940 do kwietnia 1941 studiował w Akademii Wojskowo-Morskiej im. Woroszyłowa, po ukończeniu której otrzymał stopień kapitana 1 rangi i został dowódcą 1 Brygady Okrętów Podwodnych Floty Bałtyckiej, a we wrześniu 1941 objął dowództwo zjednoczonej brygady okrętó podwodnych Floty Bałtyckiej.
Od października 1941 do lutego 1943 pracował w aparacie wojskowego attaché przy Ambasadzie ZSRR w Wielkiej Brytanii, od lutego 1943 do maja 1946 kierował jednym z wydziałów Głównego Sztabu Morskiego ZSRR, od stycznia 1948 do lutego 1953 był kierownikiem kursu Akademii Wojskowo-Morskiej im. Woroszyłowa, później został naczelnikiem 2 Bałtyckiej Wyższej Szkoły Morskiej w Królewcu. 31 maja 1945 otrzymał rangę kontradmirała, a 22 lutego 1963 wiceadmirała.