Taka wartość precesji jest uważana za wypadkowy efekt następujących przyczyn:
+Czynniki powodujące precesję Merkurego Wielkość Przyczyna 532,3035 Oddziaływanie grawitacyjne innych ciał Układu Słonecznego 0,0286 Spłaszczenie Słońca 42,9799 Zakrzywienie czasoprzestrzeni (zakładając czasoprzestrzeń Schwarzschilda) −0,0020 Efekt Lense-Thirringa 575,31 Całkowita oczekiwana precesja 574,10±0,65 Obserwowana precesja
Zatem efekt może być całkowicie wyjaśniony na gruncie ogólnej teorii względności. Najnowsze obliczenia bazujące na bardziej dokładnych pomiarach nie zmieniły zasadniczo sytuacji.
W ogólnej teorii względności przesuniecie peryhelium wyrażone w radianach na obrót jest w przybliżeniu dane wzorem: Extract of page 141
gdzie L jest półosią wielką, T jest okresem orbitalnym, c jest prędkością światła i e jest mimośrodem orbity (zobacz: problem dwóch ciał w ogólnej teorii względności).
Co więcej powyższy wzór jest dokładnym wyrażeniem na prędkość precesji peryhelium w ramach relatywistycznej dynamiki newtonowskiej.