powoływali się na nazewnictwo stosowane we wcześniejszej o trzy lata pracy Montlegard – wprowadzone przez nią Cetferungulata zdążyło już wejść do powszechnego użytku. Analogicznie więc klad hipopotamowate + walenie, obejmujący w rzeczywistości walenie i grupę zawierającą hipopotamowate i ich wymarłych krewnych antrakoteria określaną mianem Ancodonta, powinien zwać się nie Whippomorpha, ale Cetancodonta. Kolejnych modyfikacji dokonał ze swym zespołem Spaulding. Mianowicie docenił on definicję „Cetancodonta” jako kladu koronnego, zwrócił jednak uwagę na pewne trudności z dotychczasowym nazewnictwem. Formalnie zdefiniował Cetancodonta jako klad typu node, obejmujący wszystkich potomków ostatniego wspólnego przodka hipopotama nilowego i butlonosa zwyczajnego. Zauważył też potrzebę objęcia nazwą kladu obejmującego wszystkie taksony bliższe Cetancodonta, niż jakimkolwiek innym współczesnym gatunkom. Ten właśnie klad otrzymał nazwę Cerancodontamorpha.
thumb|left|600px|Kladogram (na podstawie Spaulding, O’Leary, Gatesy, 2009)
Pozycję